Rosyjskie kolędy

czyli odpowiedź na komentarz Marty do poprzedniego posta:

w moim domu słychać polskie kolędy, które lecą w (świetnym!) internetowym radiu, natomiast rosyjskich kolęd jako takich nie ma. Ale jest co innego: piękne prawosławne pieśni bożonarodzeniowe. To nie jest tak, że słychać je wszędzie i każdy je sobie nuci, ale tym niemniej, w religijnych rodzinach, na mszach w cerkwi są niezbędnym elementem świąt. Kilku z nich można posłuchać tutaj.

A we wspomnianym internetowym radiu można słuchać także polskich kołysanek i piosenek dla dzieci. Są tam takie hity jak Akademia Pana Kleksa, Natalka Kukulska, Fasolki etc. Super sprawa dla takich zagraniczniaków jak my.

30 nieprzespanych nocy...

W radiu lecą kolędy, a za oknem lecą płatki śniegu. A raczej panuje śnieżna zadymka. W taką pogodę poszłam dziś z Sofką (po trzydziestej nieprzespanej nocy) do przychodni dziecięcej. Bilans: trzy karmienia, trzy pieluchy, kupa na pleckach i na ubranku. A wynik medyczny: bardzo dobry. Urosła, przytyła i rozwija się świetnie. Na moje pytanie: "czy z główką wszystko w porządku?" (miałam na myśli kształt czaszki) usłyszałam: "Oczywiście, że wszystko w porządku - ma przeciez takie świadome spojrzenie!" Poza tym usłyszałam, żeby koniecznie chodzić z nią na basen oraz żeby w żadnym wypadku nie chodzić z nią na basen... Wniosek z wizyty w przychodni jest taki: małe i kudłate mają lepiej. Gdy Sofka jest bez czapki nikt nie może się jej oprzeć...

Warunki atmosferyczne:

i Sofka - w czapce i bez:

oraz wersji soft i hardcore:

Piosenka o metrze

Dzisiaj krótko, bo czasu mam mało. Walerij Sjutkin i jego piosenka o metrze: 

"Moskwa, miasto bezprawia"

Jestem w szoku. Często zresztą bywam w tym stanie, ale jeśli będzie się pojawiać więcej takich tekstów, to zapiszę się do klubu Denisa. Mam nadzieję, że on nie czytał jeszcze tego tekstu z polskiego Newsweeka, bo chyba krew by go zalała. Gdyby ktoś takie brednie pisał o Warszawie, to nie wiedziałabym, czy mam się śmiać czy płakać. W każdym razie po przeczytaniu tego artykułu uznałam, że mieszkając w Rosji od trzech lat mogę uważać się za bohaterkę: nie dałam się zagryźć bezdomnym psom w okolicach metra, nie stratował mnie koń na Twerskiej o czwartej nad ranem, nie zgnietli ludzie w metrze, nie zabito mnie, nie okradziono, nie ostrzelano... Przeżyłam w Moskwie... 
Autor tych bredni, pan Michał Kacewicz, zapewne porozmawiał o Moskwie z jednym tylko człowiekiem, Amerykaninem, któremu akurat się to miasto nie spodobało. Spotkał on o czwartej nad ranem na Twerskiej konia, na którym gnała (jego zdaniem) 10-latka będąca ekstrawagancką córką rosyjskiego milionera. Nasuwa się pytanie, w jakim stanie był nad ranem bohater artykułu, Jack Randall. Ja też kilka razy spotkałam tego konia i tę dziewczynę. Oboje byli spokojni i sympatyczni, dziewczyna miała dwa razy więcej lat niż dał jej pan Randall i zbierała u przechodniów pieniądze na karmę dla konia, nie była zatem córką milionera. No, chyba że po Moskwie grasuje konny gang naciągaczek. Dalej mowa o moskiewskich korkach i to chyba jedyna prawdziwa część artykułu, choć także mocno udramatyzowana. Poza tym poruszonych zostało sto innych zagadnień z codziennego życia (metro, koszty wynajmu mieszkań, bezdomne psy, gastarbajterzy, zatrute kebaby etc.). Morał płynący z tego artykułu można sformułować tak: za żadne pieniądze świata nie warto mieszkać w Moskwie. Wydawało mi się, że pisanie o stolicy Rosji jako mieście konrastów, sąsiadujących ze sobą luksusu i biedy już się przeżyło. Ile razy można w kółko o tym samym? Okazuje się, że w nieskończoność. Zawsze znajdzie się ktoś, kto zechce to wydrukować (polski Newsweeku, wyżej cię oceniałam!) i ktoś, kto w to uwierzy. 

Dwa ciekawe linki - dwa oblicza Rosji

Denis uprzedził mnie i pierwszy powiadomił o tym, że Borys Akunin pisze bloga. Jednak może nie wszyscy przeczytali tę wiadomość u niego. "Miłość do histori" to nazwa bloga najpopularniejszego rosyjskiego pisarza kryminałów historycznych. Jak sam zapowiedział, w blogu znajdą się informacje i refleksje związane z przeczytanymi przez niego historiami, które nie weszły w tej czy innej formie do jego książek. Czyli to, co nie znalazło dla siebie miejsca w akuninowskich powieściach, ale zdaniem autora warte jest rozpowszechnienia.

Drugi link to "CCCP TB" - radziecka telewizja: portal, na którym można obejrzeć najróżniejszego rodzaju programy telewizyjne z czasów Związku Radzieckiego. Jest publicystyka, programy dla dzieci, sport, koncerty, wiadomości...  Pogrupowane tematycznie i chronologicznie. "Online-wideo-wehikuł czasu!"

Podziękowania!

Kochani Moskwicz i Denis poświęcili Sofce wpisy na swoich blogach, dedykując jej wiersze, piosenki i składając życzenia. Popłakałam się - to tak wspaniałe, że to wielkie wydarzenie mojego życia nie pozostawiło obojętnymi ludzi z naszego wirtualnego "moskiewskiego gangu".
W imieniu Sofki, Dimuhy oraz własnym dziękuję Wam bardzo!

(A tymczasem mała Sofia zrobiła kupę i śpi smacznie dalej - mam dylemat: budzić i przewijać, czy poczekać aż się tam wszystko ładnie rozmaże aż po samą szyję?)

Sofka

10.11.10 pojawiła się na świecie maleńka Sofia Dmitrijewna.
Najlepszy przykład tego, jak udane mogą być polsko-rosyjskie relacje :)